περηφάνια, ανακούφιση ..και κάτι ακόμα...

 

Και κάπως έτσι, με ένα μήνυμα, ήρθε και η επιβεβαίωση: 
"Σχολή εισαγωγής - 

Κωδικός τάδε - 

Όνομα Σχολής τάδε - 

Σειρά επιτυχίας τάδε - 

Αποτελέσματα τάδε..."

..Ναι..

Και τυπικά πια, η επιβεβαίωση ότι πέρασε! -και μάλιστα Αθήνα

Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του μικρού-Μικρού-μου-Πρίγκηπα να μας πει τα νέα...

Πριν τρία χρόνια, τα νέα αυτά ήρθαν από τον ..μεγάλο-Μικρό-μου-Πρίγκηπα. 

Ηταν η πρώτη φορά που δίναμε πανελλήνιες (γιατί ναι...όλοι δίναμε) - και ήμασταν υπέρ-χαρούμενοι που πέρασε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, σε σχολή που ήθελε (και δεν είχαμε και την έννοια πια για έξοδα-επαρχίας).. 

Μετά.. η σειρά του μικρού μου.. Προετοιμασίες, διαβάσματα, και-τα-λοιπά-και-τα-λοιπά, και φέτος δίναμε! (Ναι, όλοι δίναμε πάλι..)

Οπότε τα δικά του νέα ήρθαν κι επίσημα πια να πάρουν μακριά την έννοια για τα αποτελέσματα (γιατί ήδη είχαμε 'εικόνα' από τους βαθμούς που είχαν βγει κάνα 20ήμερο πριν)..

Είμαι περήφανη για το πόσο κόπιασε, προσπάθησε και τελικά κατάφερε! 

Αλλάα... να... μεγάλωσε πια και το μικρό μου πιτσικοκάκι!! Φοιτητάκι κι αυτό πια! 

Άιντε παιδί μου, να σου φτιάξεις σιγά-σιγά το δικό σου μέλλον, όπως τ'ονειρεύεσαι..

Κι εμείς εδώ στο πλάι σου πάντα, μαζί με τον μπαμπά σου, να σε στηρίζουμε -εσένα και τον αδερφό σου, και να σας καμαρώνουμε..

Ενας μεγάλος κύκλος κλείνει πια - των σχολιαρό-παιδιών..... 

Οι ζωές μας θα έχουν όλες έναν άλλο ρυθμό..

Τώρα μπαίνουμε στον κύκλο των ολιγο-ενηλίκων παιδιών μας...

'Καινούριο' για εμάς δεν πολυ-είναι, αλλά και πάλι ψαχτικά θα το πάμε.....

Είπαμε.. το νήμα της ζωής (τους) που απλώνει!....