όταν η επιτυχία του 2025 ξεκινά από το γλάσο της βασιλόπιτας

 

Ναι, όντως.... Η φετινή βασιλόπιτά μου δεν είναι και από τις καλύτερες που έχω φτιάξει ανά τα χρόνια.. 

Η αλήθεια είναι ότι είχα τρομερά όνειρα για αυτό το όμορφο στένσιλ με το φίνο δεντράκι και τα αστεράκια και φανταζόμουν πόσο όμορφο θα γινόταν στο τέλος με το σπρέυ χρυσού γκλίτερ ζαχαροπλαστικής....

Αλλά από την αρχική ιδέα, μέχρι την εκτέλεση, η απόσταση είναι πολύυυυ μεγάλη! Το αποτέλεσμα ήταν μια άμορφη ....σκιά  γκλιτερένια μουτζούρα..... 

Ενα ...χμμμ... στραπατσάρισμα (;) απρόσμενο...

Δεν το άφησα να με καταβάλλει!.. Αλλωστε, μεταξύ μας - μεταξά θα την κόβαμε.. Την στόλισα με όοοο,τι στολιδάκι και χόκους-πόκους είχα, καιιι..... βουαλά! Έτοιμη! και κουκλίστικη!

Κι έτσι, κάπως μπήκε το ...στρογγυλό 2025 στην ζωή μας...

Την Πρωτοχρονιά, την υποδεχθήκαμε σε σπίτι δικών μας κι αγαπημένων να τρώμε, να πίνουμε, να τσουγκρίζουμε, να ευχόμαστε, να γελάμε.. αλλά με τον ..μεγάλο-μου-πρίγκηπα να δουλεύει ακόμα και να κάνει πρωτοχρονιά κουβαλώντας δίσκους (φοιτητάκος, σε δουλειά σερβιτόρος σε καφέ-μπαρ.. Γινόταν υπερ-χαμούλης κι έμεινε λίγο ακόμα να βοηθήσει τα υπόλοιπα παιδιά...).. 

Ας είναι...

Καλώς ήρθες 2025!! Στρογγυλό, καινούριο και ..(πολλά;) υποσχόμενο! (αχααχα! λέμε τώρα!)

Τι κρατάμε; 

Κρατάμε τις αγκαλιές γύρω από ένα πλούσιο, γεμάτο τραπέζι..
Κρατάμε τις ζεστές ευχές στα γελαστά τσουγκρίσματα...

Κρατάμε τα παράφωνα τραγουδίσματα του 'πάει-ο-παλιός-ο-χρόνος' ...και όλων των υπολοίπων του γλεντιού..
Κρατάμε την ..'αγωνία' και την έκπληξη για τα δώρα του Αη-Βασίλη που ανταλλάξαμε.. συμβολικά ή χρήσιμα...
Κρατάμε τα αστεία και τα νευρικά γέλια γύρω από τις παρτίδες της Τριανταμίας, με μάρκες χωρίς αντίκρυσμα, έτσι για την πλάκα και ..τα 'τσιγκάκια' που έλεγε και ο πατέρας μου..
Κρατάμε την διάθεση, την αγάπη και τα γέλια της πρωτοχρονιάτικης παρέας, με τις ελπίδες και τις ευχές για τη νέα αυτή χρονιά που ξεδιπλώνεται μπροστά μας...

Έτσι λοιπόν.

Ευχές για το 2025 με Υγεία, Αγάπη, Καλοτυχία κι Ευημερία! 

Και μία ευχή ακόμα: εκείνη την ολόδική μας, που την κρύβουμε, ο καθένας μας, μέσα στην ψυχή μας.. και μερικές φορές μοιάζει και με προσευχή..... 

Καλή Χρονιά, φίλοι μου...

κοβιντοΧριστούγεννα πέρα-για-πέρα!

 

(Τρίγωνααααα, Κάλαντααααα, μες την γειτονιάααααα).....Σουτ!!

Αα, ναι, ξεχάστηκα. Ακυρώθηκαν τα κάλαντα φέτος.. 

Με αυτή την σκέψη ξύπνησα σήμερα....

Το λέω και νομίζω ότι είμαι μέρος κάποιων φουτουριστικών, ταλαίπωρων ηρώων σε κάποια μίζερη κι απαισιόδοξη ιστορία ενός δυστοπικού βιβλίου ..
Ακυρώθηκαν τα κάλαντα φέτος. Οπως ακυρώθηκαν και οι αγκαλιές. 
Και οι συναθροίσεις. Και οι εκκλησιασμοί. Και τα πήγαινέλα. 
Δεν ακυρώθηκαν, λέει, όμως τα Χριστούγεννα εντελώς. Οχι. Αφήνουμε τα ψώνια για να ..κρατήσουμε την Αγορά. Αλλά, είπαμε, χωρίς πήγαινέλα. 
Δεν έχω αντίρρηση με το άνοιγμα των καταστημάτων. Αντιθέτως, πάλι καλά, να κινηθεί λίγο η αγορά, να 'κρατηθούν' όσα περισσότερα σπίτια.
Μα όλα τ'άλλα;..

"Δεν θα πουν τα παιδιά αύριο τα κάλαντα;;" ρώτησε το έτερον-ήμισυ. "Κι αν μας χτυπήσουν το κουδούνι;" 
-"Δεν θα μας χτυπήσουν το κουδούνι. Δεν θα πουν κάλαντα φέτος τα παιδιά"..

Οχι ότι δεν ήξερε την απάντηση, ή ότι δεν την φανταζόταν από βδομάδες τώρα. 
Αλλά είναι η συνειδητοποίηση της θλιβερής κατάστασης...

Είναι κι εκείνη η λέξη που τριβελλίζει στα αυτιά μου και το μυαλό μου και με θλίβει ακόμα περισσότερο.... "Ιδρυματοποίηση".....
...για τα παιδιά... 

Τα κινητά και τα σημερινά μέσα δικτύωσης και εφαρμογών είχαν φέρει ούτως ή άλλως τα πάντα τούμπα.. 
Τώρα, με το μάντρωμα στους τέσσερις τοίχους, μόνο χειροτερεύει....
"Πάμε μια βόλτα να περπατήσουμε μέχρι την τάδε πλατεία και γυρίζουμε;" / "Ελα μαζί μου ως το σούπερμάρκετ, έτσι να σε φυσήξει λίγος αέρας" / "Βγες λίγο έξω, όπως είσαι με τη φόρμα, να κάνεις ένα γύρο το τετράγωνο μόνο να σε δει ο ήλιος" ...κτλ..
Ολα έχουν την ίδια απάντηση: "μπααα, βαριέμαι τώρα".. 
Μετά από ένα μισάωρο εξαντλητικής επιχειρηματολογίας στο 'γιατί να έρθουν μαζί' (είναι και 'μεγάλα' παιδιά πια..), καταφέρνουμε να πείσουμε τον ένα από τους δυο την φορά..
Κάτι είναι κι αυτό λέμε....

Το μυαλό παλεύει να διορθώσει την πεσμένη διάθεση..

Οι σκέψεις διαδέχονται η μία την άλλη πολύ πιο γρήγορα από την δακτυλογράφηση....

κορόνος-παντού;.., προστασία.., μέτρα,..προφύλαξη,.... υπερβολή;... απώτερος σκοπός, ... κοινωνική αποστασιοποίηση,... διδαχή της μη-επαφής,.. διδαχή του 'αγαπάω=μένω μακριά',... κίνδυνος,... όφελος;...υγεία...
Δεν έχω αποφασίσει ακόμα.... Υπερβολή; ή Απαραίτητα; Προσωρινά;....
..Ισως σε όλα..... 


Ισως είναι και μια ευκαιρία για εναλλακτικές λύσεις...
Να, σήμερα για παράδειγμα εμείς πάντως πήραμε τηλέφωνο τις γιαγιάδες και είπαμε τα κάλαντα, με βιντεοκλήση (χάριν σ'εκείνες τις μονδέρνες εφαρμογές που λέγαμε πιο πάνω...).
Εδώ επίσης να αναφέρω, ότι οι γιαγιάδες έχουν πάρει μάστερ σε ό,τι κλησο-βιντεο-βάιμπερ-μέσσεντζερ-σκάιπ-κτλ υπάρχει εκεί έξω!!

Και ναι. Θα φάμε μαζί γύρω από ένα γιορτινό τραπέζι. Απλές συναθροίσεις αγαπημένων προσεκτικά και με δόσεις. Πρώτα οι μεν, μετά οι δε, ύστερα οι άλλοι....

κοβιντο-κατάσταση (εντελώς τυχαίο; παράδειγμα)
Στα θετικά: μου έφεραν το καινούριο πλυντήριο πριν απο λίγο (μέρες που βρήκε το άλλο να χαλάσει!! Πάντα εν μέσω γιορτών χαλάνε όλα!), και οι μαγαζοντιλιβεράδες δεν μπήκαν μέχρι μέεεεεσα στο σπίτι να τα κάνουν χάλια. Γιου-χουυ, την γλύτωσαν τα χαλιά.
Στα αρνητικά: φάση 'κάντο-μόνος-σου'. Θα τα κάνει χάλια το έτερον-ήμισυ κάνοντας την εγκατάσταση.
(μύχιες σκέψεις) : ώρα να του δίνω. "Κάτι ψώνια ξέχασα κι όταν τελειώσεις αγάπη μου, γυρίζω". ...(χιχιιιιχιι)...

Τελικά άμα δεν κάνουμε και λίγη πλακίτσα και δεν γελάσουμε με τα χάλια μας, δεν περνάει η ζωή.
Και μάλλον αυτό είναι τελικά που με πειράζει το περισσότερο: δεν χαμογελάμε. Κι αν χαμογελάμε, δεν φαίνεται!

Για αυτό, χαρίζω ένα πλατύ κι ανοιχτόκαρδο, χαμόγελο! Ξέρετε, από εκείνα που χαμογελούν και τα μάτια!

Και ακουμπάω αυτό εδώ για όλους μας. Χαρείτε το!

Συμβουλή: παίξτε το βίντεο, γελάστε χωρίς λόγο και πάρτε τηλέφωνο όλον τον κόσμο να τους ευχηθείτε!!
Ετσι!


Ναι. 

Με ΤΕΤΟΙΑ διάθεση, εύχομαι ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!! 

Υγεία, 

Αγάπη, 

Κουράγια και 

Καλή Διάθεση!

Και Χαμόγελα!!

Στιγμές, ευχές, φλουρί, Έτοιμοι!

Τα σπίτια μοσχοβολάνε βασιλόπιτες, οι ντουλάπες γεμίζουν κρυφά δώρα του Άη-Βασίλη και η νέα χρονιά κοντοστέκεται έτοιμη μετρώντας τους χτύπους..

Ξεκούραση και ησυχία ακόμα πριν το βραδινό, γιορτινό ξενύχτι.

Η τέλεια ευκαιρία να αφήσω εδώ μια-δυο ευχές μου για όλους..

Τα πάντα είναι έτοιμα: τα δώρα του ..'Αη-Βασίλη' τυλιγμένα και κρυμμένα, για να τα αφήσει αργά το βράδυ κάτω απο το δέντρο, το γράμμα του προς τον μικρό, έτοιμο κι αυτό μαζί με το δώρο του.
Οπως κάθε χρόνο. Αλλά φέτος θα είναι το ..'αποχαιρετιστήριο' γράμμα του, μια και μεγάλωσε πια..
Ετσι ήταν και στον αδερφό του όταν τελείωνε το Δημοτικό. Του εξηγούσε ο Αη-Βασίλης ότι τώρα πια που μεγάλωνε, θα συνέχιζε το ταξίδι του για μικρότερα παιδάκια.

Και στο μυαλό μου στροβιλίζει η κουβέντα που είχα με τον μεγάλο πιτσικόκο σχετικά με το θέμα Αη-Βασίλης..
- 'Εσύ, τι πιστεύεις ακριβώς;'
- 'Πιστεύω ότι ο Άη-Βασίλης είναι πνεύμα. Πάντα ήταν. Και κάθε τέτοια βραδιά έρχεται σε όλα τα παιδιά και τους δίνει την ευχή του, να είναι καλά και να μεγαλώσουν καλά.
Τα δώρα τα αφήνουν οι γονείς, ..γιατί τα μικρά παιδάκια δεν θα καταλάβουν το Δώρο της Ευχής του.. Οπότε παίρνουν κι ένα δώρο μαζί..'

Δεν ήμουν προετοιμασμένη για τέτοια απάντηση..όχι..
Τον κοίταξα, τον φίλησα τρυφερά στο μέτωπο και τον αγκάλιασα..

...

Να λοιπόν μία ευχή μου:

Όλη η μαγεία κι η αστερόσκονη που περιβάλλει τον χοντρομπαλούλη santaClaus να ντύσει την ζωή μας αυτή την νέα χρονιά,
και το πνεύμα κι η σοφία του αληθινού, 'δικού μας' Αγιου Βασίλη (εκείνου που τραγουδούν στα κάλαντα, εκείνου που με το παράδειγμά του μας έμαθε να βοηθάμε αυτούς που έχουν ανάγκη), να φωτίζει τον δρόμο μας, με Αγάπη, Πίστη, Γενναιοδωρία, Δικαιοσύνη, Υγεία και χαμόγελα!
Καλή Χρονιά σε όλους μας, φίλοι μου!

μυρωδιές Χριστουγέννων

Είναι κι εκείνες οι μυρωδιές, που σε γεμίζουν ζεστασιά.. απο εκείνη που ευφραίνει την ψυχή.. που δημιουργεί νέες αναμνήσεις..

Ξύπνημα Χριστουγέννων με την μυρωδιά του φρεσκοψημένου, χειροποίητου ψωμιού και του φρεσκοφτιαγμένου ελληνικού καφέ..

Μπορεί η μέρα σήμερα να ήταν 'γεμάτη' και κουραστική λόγω όλων των ετοιμασιών για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι με καλεσμένη όλη την οικογένεια (μαζευτήκαμε πάλι πολλοί, ζωή να 'χουμε), αλλά το 'φχαριστηθήκαμε!

Απ'όλα τα καλούδια είχε το τραπέζι μας σήμερα! Γουρουνόπουλο (με σούπερ κρατσανιστή πετσούλα -ευχαριστούμε κύριε caruso, εγγύηση κάθε χρονιά), μοσχαράκι μπουργκινιόν (ή τέλος-πάντων-κάτι-παραπλήσιο), και γέμιση και ρυζάκι, πατατούλες στον φούρνο, κοτοπουλάκι, τέσσερις διαφορετικές σαλάτες, ψητά λαχανικά και άλλα διάφορα συνοδευτικά/ορεκτικά/και συναφή... 

Και νά 'σου οι μυρωδιές να φτάνουν ως το ισόγειο και να έρχονται με την μύτη τεντωμένη, σαν λαγωνικά, οι καλεσμένοι :)

Χαλάλι όλη η κούραση πριν και μετά.
Αλλωστε τα 'παμε. Αυτά έχουν αυτές οι μέρες.
Τα τραπεζώματα, τα τσουγκρίσματα, τις ευχές, τις αγκαλιές, τα ξαφνικά αστεία, τα μαγειρέματα, τα δωρο-τυλίγματα και ξε-τυλίγματα, τα πλουμιστά φωτάκια στο δέντρο, τις πιατέλες με τα χειροποίητα γλυκά που ανταλλάχθηκαν..

Στον απόηχο της γιορτής, οι σκέψεις που ταξιδεύουν..
Ευλογημένο το τραπέζι μας σήμερα..
Με Υγεία -για εμάς και όλους όσους είχαμε κοντά μας,
και Αγάπη -που μας έφερε και πάλι όλους γύρω από το ίδιο τραπέζι να ανταλλάσουμε γέλια και τσουγκρίσματα..

Αυτό εύχομαι κι εγώ..
Ξυπνήματα με υπέροχες μυρωδιές,
Αγκαλιάσματα σφιχτά, γεμάτα Τρυφερότητα,
Αγάπη,
Ευλογία
και Υγεία

Χρόνια Πολλά, από καρδιάς

Είμαι ο Δεκέμβρης

Έχω ψηλή, γεροδεμένη, περήφανη κορμοστασιά.

Κι όταν κοιτάω τους τόπους των ανθρώπων,
μου αρέσει η μυρωδιά του καμμένου ξύλου στο τζάκι τους
και οι μαζεμένες παρέες κι οικογένειες κοντά στην φωτιά του.
για αυτό και στέλνω τους βοριάδες μου στους τόπους.

Κι όταν έχω κέφια, αφήνω τις πρώτες, πλουμιστές χιονονιφάδες να πέσουν,
άλλοτε λίγες (γιατί η κυρά-Θάλασσα δεν τις αφήνει να το χαρούν πολύ),
κι άλλοτε τόσο πολλές, που καλύπτουν βουνά ολάκερα!
Και στις χιονονιφάδες μου, αρέσει πολύ να ντύνουν σε παχιά λευκά τους τόπους,
γιατί τότε οι άνθρωποι βγαίνουν έξω και παίζουν μαζί τους!
Χιονοπόλεμο το λένε, και σκι, και χιονάνθρωπους!
(Εγώ ξέρω όμως και τις δυσκολίες που προκαλούνται από τα πολλά χιόνια, κι ας μην μου το λένε οι χιονονιφάδες μου!
Ξέρω όμως επίσης, πως κάμποσους μήνες μετά, θα φέρουν πλούσια νερά, να θρέψουν την γη και τους ανθρώπους, οπότε, ας είναι).

Ο πολύς κόσμος, με το που θα με δει, θα στολιστεί.

Εγώ όμως, ντύνομαι γιορτινά κάπως αργούτσικα, γιατί έχω βαριά αποστολή.

Εκεί, κάπου στο τέλος της βάρδιάς μου, έχω τρία αστέρια που λάμπουν ιδιαίτερα. Και απλώνω το φως τους στους ανθρώπους, για να δουν και να τιμήσουν μια βαθιά, θρησκευτική στιγμή τους, την Γέννηση του Θεανθρώπου.
Γιατί κάποτε, σε μια φτωχική φάτνη, γεννήθηκε ο Σωτήρας τους. Και παρά την μεγαλοπρέπεια που του άρμοζε, Εκείνος θέλησε να τους διδάξει καλύτερα την ταπεινοφροσύνη.
Και προς τιμήν Του, οι άνθρωποι γιορτάζουν από μέρες πριν, ετοιμάζουν κεράσματα γλυκά, γεμίζουν με πλουμιστά, πολύχρωμα, γυαλιστερά στολίδια τα σπίτια τους, ανταλλάσουν δώρα, μαζεύονται οικογένειες και φίλοι για χρόνια πολλά, λένε τραγούδια και κάλαντα!

Έχω όμως κι άλλη μεγάλη αποστολή!

Έχω να ξεπροβοδίσω το Έτος που τελειώνει. Να προετοιμαστώ σωστά, να ετοιμάσω τη νέα πύλη, και την μία, συγκεκριμένη στιγμή να την ανοίξω, να βγω εγώ και να έρθει το νέο Έτος..

Για αυτή την αλλαγή, οι άνθρωποι φτιάχνουν άλλα γλυκά, και λένε άλλα τραγούδια και κάλαντα!
(Ευκαιρία για γιορτή, ψάχνουν αυτοί!) :)

...

Πράσινα έλατα, τοσοδούλικα, λαμπυρίζοντα φωτάκια, στρογγυλές ασημόσκονες μπάλες, κρεμαστά πλουμίδια,

χιονισμένες βουνοκορφές, λευκά δέντρα, γελαστοί χιονάνθρωποι, ζεστά χνώτα και ζωντανά φουγάρα από τζάκια,
πολύχρωμες συσκευασίες, χάρτινες ευχές, υφασμάτινοι φιόγκοι κι αγιοβασιλιάτικα σκουφιά,
ζεστές, χρωματιστές κάλτσες, παχιά κασκόλ και παιδικές γαλότσες,
παραμυθένιες μπαλαρίνες, μολυβένια στρατιωτάκια και κουρδιστά παιχνίδια,

πουπουλένια, λευκά αγγελάκια, ξύλινες φάτνες και νότες από κάλαντα,

πολύτιμα φακελάκια με παιδικά γράμματα που κλείνουν αθώους απολογισμούς και ευχές για πολυπόθητα δώρα,

ρολόγια που μετρούν ανάποδα, μελωμένα γλυκά και παιδάκια που ανυπομονούν κάτω απ'το τζάκι.....


Είμαι ο Δεκέμβρης κι ήρθα.

Καλώς σας βρήκα!