mood of the day..

Κι έχω μια διάθεση σήμερα για χουχούλιασμα, για καφέ και ζεστή σοκολάτα, για πυτζάμα-day.

Η μόνη μου δουλειά να είναι να αλλάζω θέση στα στολίδια του δέντρου, να κάνω λίστες με τα δώρα χριστουγέννων. 

Να φορέσω αστείες χριστουγεννιάτικες κάλτσες, να κουβαλήσω το επιτραπέζιο ως το τραπέζι για να παίξουμε. 

Να επιθεωρήσω την λίστα του Χριστουγεννιάτικου μενού, να σκεφτώ κι άλλες, καλύτερες ιδέες δώρων για τους πιτσικόκους..

Ενα πρωινό, γλυκό φιλί από τους πρίγκηπες και χριστουγεννιάτικες νότες από το ράδιο.

Για λίγο, ας μη με νοιάξουν οι δουλειές του σπιτιού που πρέπει να γίνουν σήμερα, ή τα διαβάσματα, ή τα ψώνια, ή ό,τι άλλο.

Για λίγο, για τώρα, θα αφεθώ στην ξεγνοιασιά της Κυριακής.
Μια γρήγορη ευκαιρία να γράψω μια κουβέντα κι εδώ --κι ας μην έχει σχέση με όλα όσα θέλω να σας γράψω κάθε μέρα..

We do not need Magic
to transform the world.

We carry all the power we need 

inside ourselves already.

  J.K.Rowling 

(ναι, παρασύρθηκα λίγο από τις ταινίες των παιδιών) 

Αυτή είναι η διάθεση της μέρας.
Καλημέρα σας.

Είμαι ο Δεκέμβρης

Έχω ψηλή, γεροδεμένη, περήφανη κορμοστασιά.

Κι όταν κοιτάω τους τόπους των ανθρώπων,
μου αρέσει η μυρωδιά του καμμένου ξύλου στο τζάκι τους
και οι μαζεμένες παρέες κι οικογένειες κοντά στην φωτιά του.
για αυτό και στέλνω τους βοριάδες μου στους τόπους.

Κι όταν έχω κέφια, αφήνω τις πρώτες, πλουμιστές χιονονιφάδες να πέσουν,
άλλοτε λίγες (γιατί η κυρά-Θάλασσα δεν τις αφήνει να το χαρούν πολύ),
κι άλλοτε τόσο πολλές, που καλύπτουν βουνά ολάκερα!
Και στις χιονονιφάδες μου, αρέσει πολύ να ντύνουν σε παχιά λευκά τους τόπους,
γιατί τότε οι άνθρωποι βγαίνουν έξω και παίζουν μαζί τους!
Χιονοπόλεμο το λένε, και σκι, και χιονάνθρωπους!
(Εγώ ξέρω όμως και τις δυσκολίες που προκαλούνται από τα πολλά χιόνια, κι ας μην μου το λένε οι χιονονιφάδες μου!
Ξέρω όμως επίσης, πως κάμποσους μήνες μετά, θα φέρουν πλούσια νερά, να θρέψουν την γη και τους ανθρώπους, οπότε, ας είναι).

Ο πολύς κόσμος, με το που θα με δει, θα στολιστεί.

Εγώ όμως, ντύνομαι γιορτινά κάπως αργούτσικα, γιατί έχω βαριά αποστολή.

Εκεί, κάπου στο τέλος της βάρδιάς μου, έχω τρία αστέρια που λάμπουν ιδιαίτερα. Και απλώνω το φως τους στους ανθρώπους, για να δουν και να τιμήσουν μια βαθιά, θρησκευτική στιγμή τους, την Γέννηση του Θεανθρώπου.
Γιατί κάποτε, σε μια φτωχική φάτνη, γεννήθηκε ο Σωτήρας τους. Και παρά την μεγαλοπρέπεια που του άρμοζε, Εκείνος θέλησε να τους διδάξει καλύτερα την ταπεινοφροσύνη.
Και προς τιμήν Του, οι άνθρωποι γιορτάζουν από μέρες πριν, ετοιμάζουν κεράσματα γλυκά, γεμίζουν με πλουμιστά, πολύχρωμα, γυαλιστερά στολίδια τα σπίτια τους, ανταλλάσουν δώρα, μαζεύονται οικογένειες και φίλοι για χρόνια πολλά, λένε τραγούδια και κάλαντα!

Έχω όμως κι άλλη μεγάλη αποστολή!

Έχω να ξεπροβοδίσω το Έτος που τελειώνει. Να προετοιμαστώ σωστά, να ετοιμάσω τη νέα πύλη, και την μία, συγκεκριμένη στιγμή να την ανοίξω, να βγω εγώ και να έρθει το νέο Έτος..

Για αυτή την αλλαγή, οι άνθρωποι φτιάχνουν άλλα γλυκά, και λένε άλλα τραγούδια και κάλαντα!
(Ευκαιρία για γιορτή, ψάχνουν αυτοί!) :)

...

Πράσινα έλατα, τοσοδούλικα, λαμπυρίζοντα φωτάκια, στρογγυλές ασημόσκονες μπάλες, κρεμαστά πλουμίδια,

χιονισμένες βουνοκορφές, λευκά δέντρα, γελαστοί χιονάνθρωποι, ζεστά χνώτα και ζωντανά φουγάρα από τζάκια,
πολύχρωμες συσκευασίες, χάρτινες ευχές, υφασμάτινοι φιόγκοι κι αγιοβασιλιάτικα σκουφιά,
ζεστές, χρωματιστές κάλτσες, παχιά κασκόλ και παιδικές γαλότσες,
παραμυθένιες μπαλαρίνες, μολυβένια στρατιωτάκια και κουρδιστά παιχνίδια,

πουπουλένια, λευκά αγγελάκια, ξύλινες φάτνες και νότες από κάλαντα,

πολύτιμα φακελάκια με παιδικά γράμματα που κλείνουν αθώους απολογισμούς και ευχές για πολυπόθητα δώρα,

ρολόγια που μετρούν ανάποδα, μελωμένα γλυκά και παιδάκια που ανυπομονούν κάτω απ'το τζάκι.....


Είμαι ο Δεκέμβρης κι ήρθα.

Καλώς σας βρήκα!

στον καμβά του Νοέμβρη

Αυτό είναι ο Νοέμβρης.
Κάτι να πλανιέται, μεταξύ του χειμώνα που κι ολοένα πλησιάζει κι ενός γλυκόκαιρου φθινοπώρου που απομακρύνεται..

Ένα ημιδιάφανο πέπλο, τόσο χαμηλά, σαν να σου κρύβεται ένα μυστήριο, μια λίγη μαγεία που θα έρθει να σου αποκαλυφθεί αργότερα, σε σένα μόνο..

Ισχνά σύννεφα που κατεβαίνουν κοντά σου, φέρνοντας μαζί τους -όχι τόσο μακριά- έναν χειμώνα, έναν Δεκέμβρη..

Κι οι αχτίνες του ήλιου να περνούν λιγοστές μέσα από φυλλωσιές και σύννεφα, σαν χορδές που θα τις πιάσεις για να παίξεις μαζί τους.

Και παρηγοριέσαι από το αιώνιο πράσινο του βουνού, καθαρό ακόμα, πριν το σκεπάσει ο χειμώνας.

Κρυμμένος κάτω από την ξύλινη στέγη, νιώθεις ένα ρίγος, ένα κρύο, ξεγελασμένος από την γλυκάδα του φθινοπώρου.
Ψάχνεις μια ζεστή παρηγοριά στην χνουδωτή κουβερτούλα, σ' ένα φλυτζάνι αχνιστού καφέ που θ 'αρωματίσει το καταφύγιό σου..
Και καθώς κουλουριάζεσαι δίπλα στο παγωμένο παράθυρο, κοιτάζεις έξω την νεοφερμένη αγριάδα κι αναγαλλιάζεις..

Να, κάπως έτσι έρχεται ο Νοέμβρης..

Καλό μας μήνα..

γλυκιά χειμωνιά

Έμοιαζε με μια βαρετή, χειμωνιάτικη Πέμπτη, αλλά, βρήκα ευκαιρία!

Με μια ζεστή κούπα μυρωδάτου καφέ, ατενίζω τον ..χμμ, γκρίζο και μπόλικα χειμωνιάτικο ουρανό.
Ήταν όντως, η τέλεια ευκαιρία να επισκεφθώ παλιούς φίλους, που έφτιαξαν εδώ, το 'νέο' τους σπιτικό. Και θυμήθηκα πόσο μου είχαν λείψει..
Έτσι, λοιπόν. Με μια ζεστή κούπα μυρωδάτου καφέ, ταξίδεψα στις στιγμές τους και τον κόσμο τους.. 

Η ώρα πέρασε..
Ξεκινάω πιο αργούτσικα σήμερα δουλειά, οπότε το χάρηκα αυτό το λίγο 'εδώ'.. :)
Με λίγο κουράγιο και απρόθυμη διάθεση, λέω να ετοιμαστώ να φύγω. 
Βουρ για δουλειά λοιπόν, πάμε!