στον μικρόκοσμο του μπαλκονιού

Αλκυονίδες μέρες κι ένα Κυριακάτικο πρωινό που μοιάζει με άνοιξη..

Εδώ, στο ηλιόλουστο μπαλκόνι απολαμβάνοντας τον απολαυστικό καφέ -στην Κυριακάτικη φλυτζάνα, παρακαλώ.
Στον μικρόκοσμο του μπαλκονιού, φτάνει αχνή η μουσική από το ράδιο του σαλονιού, ο καφές μοιάζει να ζεσταίνει την ψυχή κι ένα τιτίβισμα θυμίζει ξέγνοιαστες στιγμές.

Γλυκιά ηρεμία του μυαλού, προτού προλάβει να καταπλακωθεί από έγνοιες, σκέψεις και σχέδια για τις υποχρεώσεις της μέρας.
Πόσα τα ονειροπόλα ταξίδια του μυαλού....
Από εκείνες τις στιγμές που ξεδιπλώνουν ομορφιά μέσα από τα πιο απλά, τα πιο λίγα...

.....

Ομιλίες από μέσα που απλώνονται κι έξω.. 

Μπερδεμένη φασαρία της φαμίλιας... χαοτικοί ήχοι από ποδοβολητά και αυτοκινητάκια που τρέχουν και συγκρούονται με ντρίφτ στο πάτωμα του σαλονιού, κυριακάτικοι χαιρετισμοί της γειτονιάς, σκυλάκια που σεργιανίζουν γαβγίζοντας....
Κάθε ήχος μια ιστορία μοναχός του.

Τόσο διήρκησε η γαλήνη κι η ησυχία του πρωινού μου.. Μόλις μερικά λεπτά.... Ας είναι.
Πάω να συμβάλλω στο πρωινό που ετοιμάζει το έτερον ήμισυ, να ανακατευτώ στα ντριφτ, να χαζέψω μαζί με την φαμίλια..

Καλή κι ηλιόλουστη Κυριακή!

mood of the day..

Κι έχω μια διάθεση σήμερα για χουχούλιασμα, για καφέ και ζεστή σοκολάτα, για πυτζάμα-day.

Η μόνη μου δουλειά να είναι να αλλάζω θέση στα στολίδια του δέντρου, να κάνω λίστες με τα δώρα χριστουγέννων. 

Να φορέσω αστείες χριστουγεννιάτικες κάλτσες, να κουβαλήσω το επιτραπέζιο ως το τραπέζι για να παίξουμε. 

Να επιθεωρήσω την λίστα του Χριστουγεννιάτικου μενού, να σκεφτώ κι άλλες, καλύτερες ιδέες δώρων για τους πιτσικόκους..

Ενα πρωινό, γλυκό φιλί από τους πρίγκηπες και χριστουγεννιάτικες νότες από το ράδιο.

Για λίγο, ας μη με νοιάξουν οι δουλειές του σπιτιού που πρέπει να γίνουν σήμερα, ή τα διαβάσματα, ή τα ψώνια, ή ό,τι άλλο.

Για λίγο, για τώρα, θα αφεθώ στην ξεγνοιασιά της Κυριακής.
Μια γρήγορη ευκαιρία να γράψω μια κουβέντα κι εδώ --κι ας μην έχει σχέση με όλα όσα θέλω να σας γράψω κάθε μέρα..

We do not need Magic
to transform the world.

We carry all the power we need 

inside ourselves already.

  J.K.Rowling 

(ναι, παρασύρθηκα λίγο από τις ταινίες των παιδιών) 

Αυτή είναι η διάθεση της μέρας.
Καλημέρα σας.

κεκάκι κανείς;

Ανάλαφρη Κυριακή η σημερινή..
Σε ..καινούριο σπίτι. Σχεδόν.

Πήραμε την μεγάλη απόφαση επιτέλους και πριν από καμιά δεκαριά μέρες βάψαμε το σπίτι μέσα.
Όοοοοολο.

Δωμάτιο-δωμάτιο. 

Η διαδικασία ήταν απλή: τραβάμε τα έπιπλα στην μέση του δωματίου, τα σκεπάζουμε, βάφουμε, στεγνώνουμε, τελειώσαμε.
Στην εκτέλεση όμως.. ξεπατ@θήκαμε...
Είναι πολύ δύσκολο να οργανωθεί κάτι τέτοιο με παιδιά και διαβάσματα.

Η διαδικασία είπαμε, ήταν απλή:) Όλα (τα έπιπλα, πράγματα, συμπράγκαλα) έξω, τα δυσκίνητα έπιπλα στο κέντρο του δωματίου, κάλυψη, ευκαιρία και για καθάρισμα σε σημεία δυσπρόσιτα, βάψιμο, στέγνωμα, ξανά βάψιμο, γωνίες, 'κοψίματα', ξανά στέγνωμα. Καθάρισμα, τακτοποίηση επίπλων, συμπραγκάλων, κτλ, στην θέση τους και σιγά-σιγά συμμάζεμα των τελευταίων λεπτομερειών.
'Πλακωθήκαμε' στην δουλειά όλοι μαζί, ζήσαμε και ολίγον τσιγγάνοι (κάθε βράδυ και σ' άλλο κρεβάτι/στρωματσάδα/οι-μισοί-εδώ-οι-άλλοι-μισοί-αλλού) αλλά...!

Τέσσερις μέρες μετά, (τα βαψίματα) τελείωσαν. Τα μαζέματα (κουρτίνες, πλυντήρια, σιδερώματα έξτρα, αλλαγή ντεκόρ) συνεχίστηκαν και τις επόμενες μέρες. Κάναμε 'γενναίες' επιλογές σε χρώματα, διχρωμίες, συνδυασμούς κτλ, και το φοβόμασταν λίγο στην αρχή.

Αλλά άξιζε τον κόπο.
Και φτάσαμε εδώ.
Τελειότητα!
Χαζεύω τριγύρω και απολαμβάνω το ..'νέο' σπίτι:)


Και σαν (ξεκούραστη) Κυριακή που είναι, είπα να κάνω κι ένα choco κεκάκι.

Έβαλα όλη μου την τέχνη και την πιο ξένοιαστη διάθεση!

Να σας τρατάρω λίγο;

θες να κουβεντιάσουμε;

Τελικά το αποφάσισα: δεν μου πολύ-αρέσει η ψιλοκουβέντα.

Μερικές φορές τα βαριέμαι αφόρητα αυτά τα.. 'τι_κάνεις_καλά_είμαι_τα_παιδιά_καλά_ναι_όλοι_καλά'..
Εκείνα τα..  'δουλειά_και_σήμερα_μετά_σπίτι_παιδιά_αχ_πάλι_κόβουν_τις_συντάξεις' 
ή εναλλακτικά σε Σ/Κ 'εε_να_σιδέρωνα_σήμερα_πολλή_ζέστη_σήμερα_αύριο_λέω_να_κάνω_ντουλάπες'
που ανταλλάσσεις συνήθως.
Εκείνους τους τυπικούς διαλόγους, που εξαντλούνται σε μερικά δευτερόλεπτα, ακολουθούμενοι από εκείνο το παγωμένο χαμόγελο που ξέμεινε από την χαιρετούρα και μετά εκείνο το άβολο ..κενό που μοιάζει με ..'α_καλά_άντε_γεια'.


Τελικά το αποφάσισα. (Όπως λέει κι εκείνο το ποστ που πολύ μου άρεσε)...

..Προτιμώ να μιλάω για φυσική,
για εξωγήινους,
για ταξίδια,
τον έρωτα,
τη ζωή μετά,
το νόημα της ζωής,
για μακρινούς γαλαξίες,
για βιβλία,
τα ψέματα που έχεις πει,
τα ελαττώματα μας,
για τις αγαπημένες μυρωδιές σου,
τα παιδικά μας χρόνια,
αυτό που κρατάει ξύπνιο τη νύχτα,
τα όνειρα και τους φόβους σου...

μια σούπερ-γρήγορη καλησπέρα

Και να το τελικά, αυτό το 15' ελεύθερο αυτό το απόγευμα Κυριακής, χωρίς άλλες δουλειές σπιτιού να με περιμένουν, χωρίς υπόλοιπη οικογένεια γύρω-τριγύρω να ασχολούμαι μαζί τους. Πήγαν μια σύντομη βολτίτσα στην γιαγιά.. 
Ευκαιρία για λίγο μπλογκοσερφάρισμα (ή μήπως και λίγο γράψιμο; )

Πολλά συνέβησαν όλον αυτό τον καιρό..
Κι ακόμα περισσότερα γράφτηκαν, ειπώθηκαν κ.τ.λ... ..(όχι ότι αλλάζει κάτι με τις 'φωνές', όσο συσπειρωμένες ή πολλές κι αν μοιάζουν)..
Μερικές φορές, νομίζω ότι ασχολούμαστε με τον καιρό μόνο και μόνο για να καλύψουμε το κενό εκείνων που δεν πρέπει να ειπωθούν. Κάτι σαν εκείνο το άπειρο φλερτ, όπου η κουβέντα γίνεται για τον καιρό, αντί για το πόσο θέλει ο ένας τον άλλο..


Τα μικρά καραμουζάκια με βγάζουν από τους συνειρμούς που ξετυλίγονται στο μυαλό και δεν προλαβαίνουν να γραφτούν.... 
Α, ναι: Καραμουζάκια= μικρά πουλάκια με ιδιαίτερους χρωματισμούς στο φτέρωμα με φανταιζί πορτοκαλί ράμφος. Τα ονομάσαμε έτσι λόγω των 'καραμουζάτων 'ήχων που κάνουν..  
..


Κλειδιά στην πόρτα.. Το υπόλοιπο στρουμφοχωριό επέστρεψε.. (και το μπλογκοσερφάρισμα έκανε φτερά..) :) 
Ας είναι.. (από αύριο πάλι πίσω στην δουλειά, ας τους χαρώ τώρα ακόμα λίγο!)
Πηγαίνω παίδες! Τα λέμε!

Κυριακάτικο σχέδιο πτήσης

Κυριακάτικο ξύπνημα με μια ύποπτη ησυχία..
Α, ναι. Ο μεγάλος έχει μπάσκετ οπότε γι' αυτό έχουν φύγει από νωρίς μπαμπάς και γιος.

Ο μικρός, τον ακούω, παίζει σιγά με τα παιχνίδια του στο δωμάτιό τους.
Σηκώνομαι, ρίχνω κάτι στην πλάτη, πάω στο δωμάτιο του μικρού, ξαπλώνω στο χαλί τους κοντά του, κι αρχίζω να χαζεύω.
Επιτήδεια δακτυλάκια ενώνουν μικροσκοπικά κομματάκια λέγκο, ενώ απ'την άλλη τοσοδούλικοι υπερήρωες με περίεργα προσωπεία ετοιμάζουν φοβερές μάχες!
Αεροπλανικοί ήχοι κι απειλητικοί βρυχηθμοί αποτελούν ένα μέρος από το σκηνικό. Ο (τοσοδούλης) αρχηγός της φυλής με την δύναμη του κόκκινου 'τζι' ετοιμάζεται να επιτεθεί σε... (έναν λέγκο-τοίχο; ), συγνώμη-- στην Περιφέρεια της φυλής με το μπλε 'τζι' που είναι κακό. Έχουν και μυστικά όπλα αυτοί! Κάτι άλλα λεγκοφτιαγμένα αυτοσχέδια αυτοκινητάκια, με κάτι εξωγήινες κεραίες που 'διαβάζουν' το σήμα του καλού κόκκινου 'τζι' όταν πλησιάζει..
Κάπου εκεί, κατά την διάρκεια της μάχης, ο 'καλός' αρχηγός μοιάζει να νικιέται, ..μέχρι που! Φφφρρρ…..! Ένας πτεροδάκτυλος περνάει από κοντά, με αυτοθυσία τον παίρνει στην ράχη του, και με τις καταπληκτικές ικανότητες πιλοταρίσματος του αναβάτη, αλλά και τα πτητικά χαρίσματα του πτεροδάκτυλου, ο καλός αρχηγός τελικά τα καταφέρνει! 
-Ε, μαμά; είδες τη φοβερή πτήση;!!
Οι αεροπλανικοί απόηχοι συνεχίστηκαν, το ίδιο και οι βρυχηθμοί και τα πφσσσ.. και τα φφφττττ, και τα μπγκδτρρρρ…  
Απέμεινα εκεί, να χαζεύω τις παιδικές μάχες, τα σχέδια πτήσης, τις επιδέξιες κατασκευές διαφόρων ακαθορίστου-σχήματος μαχητικών οχημάτων...
Κι εγώ, εκεί, νυσταγμένος θεατής πάνω σ'ένα πορτοκαλί χαλί, να βλέπω τελικά να εξελίσσονται καταιγίδες, να σηκώνονται αόρατα σκηνικά,  να συμβαίνουν τρομακτικές μάχες με αμφίρροπη έκβαση, πλάσματα του δάσους και της φαντασίας, του τζι και του τσι να οργανώνουν, να φοβούνται, να πεθαίνουν, να επιτίθενται, ν' απειλούν, να πετούν και τέλος να νικούν...

Μα τι απίστευτοι, μαγικοί και φανταστικοί οι κόσμοι στο μυαλό των παιδιών..!
….

Η ώρα πέρασε, η υπόλοιπη φαμίλια επέστρεψε κι οι μάχες τελείωσαν..
Είναι η τέλεια ώρα για πρωινό και καφέ (ειδικά τώρα που νίκησαν οι 'καλοί' με το κόκκινο 'τζι'! χιχιχι! Πάμε να το γιορτάσουμε!)..